محذوفات و اضافات کتاب 1

سلام

چون ناشر کتاب (انجمن قلم ایران) انجمنی دولتی بود _ که به نظر شخصی من، برای مقابله با کانون نویسندگان ایران که غالبا گرایشاتی بر خلاف نظام داره، ایجاد شده _ داوران بررسی کتاب (که به گمانم یکیشون محمدرضا سرشار (رضا رهگذر) همون گوینده قصه های ظهر جمعه بود) بخش هایی از نوشته هامو حذف کردند. جالب اینکه این انجمن با گرایش و طرز فکر خاص خودش، حتی واژه «فاحشه» رو در کتاب به صورت «فا... » !! چاپ کرد.

امروز میخام یه بندی از کتاب رو که حذفش کردند اینجا بزارم که گمان هم نکنم به مذاق امثال اقای رهگذر خوشایند بیاد. این بند مربوط به این بخش از شعر صدای پای آبه:

و تمشک لذت روی دندان هم آغوشی

بخش حذف شده مربوط به توضیحاتی بود که من در مورد تصویر این مصراع گفته بودم. به نظر من تصویر در شعر بخش مهمیه که نشون میده چگونه شاعر به جواز پیوند تمشک با لذت و دندان و هم آغوشی رسیده.

تمشک با اون بوته های خاردارش، قبل از چیده شدن دست نخورده می مونه (احیانا از گرد و غباری که رو تمشک ها میشینه تونستین این دست نخوردگی رو بارها ببینین) و این دست نخوردگی لمس نشدگی دوشیزگان رو تداعی میکنه. میدونیم که لمس نشدگی صفتیه که قرآن در مورد دوشیزگان بهشتی بکار میبره و در عرف هم اصطلاح باکره یا دست نخورده بودن رو داریم. پس تمشک هم میتونه تشبیهی به دوشیزگان باکره و دست نخورده داشته باشه.

خب حالا مشخصه هم آغوشی با دوشیزه باکره چیه؟ معلومه: خون بکارت. اما جالبیش اینه که تمشک رو هم وقتی دست میزنیم (میچینیم) همین خون بکارت رو توش میبینیم (اثر قرمزی که تمشک از خودش بجا میزاره) و این هم خوانی و تشابه بین تمشک و همآغوشی با دوشیزگان باکره به نظر من یکی از زیباترین تصویرسازی های سهراب بود که متاسفانه در کتاب حذف شد. 

 

 

/ 21 نظر / 37 بازدید
نمایش نظرات قبلی
میثم

سلام فرزاد جان خوبی نیستی بی زحمت اون کامنت قبلیمو، اگه سوالم قابل هست ،در موردش یه توضیحی بهم میدی ؟

فراخوان

((فراخوان)) تمدید مهلت ارسال آثار به جشنواره شعر دانشجویان و طلاب تا پایان مردادماه (شعر، مجموعه شعر منتشر نشده، مقاله) الف- بخش شعر: موضوعات : 1- آزاد 2-شهدای جهاد علمی 3-اهل بیت(ع) 4- انقلاب اسلامی ب- بخش ویژه مجموعه شعرهای آماده چاپ (جایزه ادبی شهید احمد زارعی): * این بخش ویژه مجموعه شعرهای منتشر نشده است. *از لحاظ قالب و موضوع محدودیتی در این بخش وجود ندارد. ج- بخش ارائه مقالات: موضوعات: 1)شاعران انقلاب اسلامی 2) نگاه وحی به شاعر ناظر به آیات سوره مبارکه شعرا ضوابط ارسال آثار: * آثار ارسالی نباید به جشنواره های دیگر ارائه شده باشد. * به آثار خارج از موضوع ترتیب اثر داده نمی‌شود. * آثار ارسالی باید تایپ شده باشند. 30 جایزه 5 میلیون ریالی 3 جایزه 10 میلیون ریالی ارسال آثار از طریق نشانی الکترونیکی: f.poem2@gmail.com www.shahrestanadab.com/jashnvareh

میثم

سلام فرزاد عزیز خوبی اینجا رو یه نگاه میندازی اگه حوصلشو داریا http://forum.persiantools.com/t37510-page32.html ا مرسی واسه جواب

میثم

سلام, لطف داری فرزاد جان ای کاش اونقدر اوقات فراغت داشتی که ما تو فروم از شرح و قلمت استفاده می کردیم ممنون

سلام دوست عزيز اگر از علاقمندان و دوستداران آثار سهراب سپهري و تفسير آن هستيد به اين وبلاگ نيز سري بزنيد www.kanon-sohrab-sepehri.blogfa.com

حامد

سلام فرزاد جان. بالاخره فرصتی شد و کتابت رو توی کفشهایم کو معرفی کردم... امیداورم این کتاب جایگاهی رو که باید داشته باشه پیدا کنه.

میثم

سلام فرزاد عزیز یه سوال فرصت مشبک، که توی این بیت میاد چیه ؟ یک سیب در فرصت مشبک زنبیل می پوسد. بعد همه ش من اون کامنت طولانیه رو نگاش می کنم نمی فهمم که می خواستی چیزی در ادامه بنویسی یا بقیه رو گذاشتی به عهده خودم که یه دو نقطه گذاشتی آخرش ":"

میثم

فرزاد جان سلام اول که تشکر می کنم از لطف همیشگیت ظاهرا مثله کامنت قبلیه پاسخ شما نصفش ارسال نشده فک کنم مثه کامنت هاست که حروف مجازش هزار کاراکتره

میثم

ممنون، فرزاد عزیز یعنی فرصت هایی که استفاده نمی شه و یه موقعیتی که از دست دادن این فرصت ها رو روشن می کنه (همون رفتار افتاب مفرح) و پوسیدگی یا فرسودگی در اثر ندیدن فرصت هایی که یه جای دیگه میگه نپرسیم که فواره اقبال کجاست، پدیدار میشه ؟ می تونیم بگیم که اگه انسان رو سیب تصور کنیم، میله های زنبیل رو همه محدودیت های بشری و مانع "رسیدن" در نظر بگیریم (همیشه فاصله ای هست) و این مشبک بودن هم یه جورایی همه ابزارهایی که انسان داره (سوراخ زنبیل=ابزار) و بوسیله این ابزارها می تونه حتی با همه محدودیت ها به جای اینکه خودش رو به آفتاب برسونه(که زنبیل نمیذاره)، نور آفتاب رو به درونش بتابونه، خودش رو منزل آفتاب قرار بده (نور در کاسه مس -یا- خانه دوست) با یه در باز کردن (اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد) اما در باز نمی کنه و همه ابزارهاش در سن پیری به علت بلااستفاده موندن پیر (پوسیده) شدن ؟ اینطوری میشه گفت ؟

میثم

مرسی دلیل کامنت آخریه این بود که، فرصت رو می خواستم ببینم میشه صفت سوراخ سوراخ بهش نسبت داد و اگه میشه چطوری و اصلا این درسته یا نه اما تا حدی متوجه شدم که این قبیل تاویلا یه جور نظر شخصیه و پذیرفته نیست. بازم ممنونم