لینکدونی
هشت کتاب
اتاق آبی
سلام بی طمع گرگ( شعرهای من)
کفش هایم کو؟
بررسی تحلیلی اشعار سهراب

نقد صوفی(دین اندیشی)

طراحی
هدیه ای از حامد



۱۳۸۳/٧/۸
 

 

سبـز شـد در مسيـــر کوچيـــدن

دانـه دانـه

"عبـور ممنـوع / ايـست"

بی تو ای شوق لحظـهء پـرواز

بالـهای فرشتـه مصنوعـ ـيـست.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ممنون از دوستانی که در مورد اصلاح شعر قبلی لطف کردن و نظر دادن. به نظرم شعر اينجوری که نوشتم بهتره؛ به چند علت:

۱ - اشکال وزني نداره.

۲ - اصطلاح "سبز شدن" که کنايه از نصب تابلويه٬ در اصطلاح خاص راهنمايی و رانندگی ( سبز شدن چراغ قرمز ) که به معنای جواز عبوره٬ با اصطلاحات "عبور ممنوع و ايست" که به معنی عدم جواز عبوره٬ ايهام تضاد رو تشکيل ميده.

۳ - "دانه دانه" که قيد ترتيبه ( به معنای يکی يکي‌ )٬ در معنای دانهء گياه با سبز شدن ايهام تناسب داره.

۴ - تصوّر جاده ای که تو هر قدمش يه تابلوی "ايست" نصب شده ( دانه دانه سبز شده )٬ شاعرانه تر از تصوّر جاده اييه که فقط ابتداش يه تابلوی "ورود ممنوع" زده باشن.

تو هم موافقی؟